Geveze Petunyalar

I

sen benim yüzüme gülünce

yeryüzünün bütün kuşları penceremi tıklatırdı

beş yağmuruna gelirdi geveze petunyalar

sonbahar ne? sarı nasıl? hüzün kim?unuturdum

sen benim yüzüme gülünce

o büyük, o kor o kıvılcımlı ağzını öpmek isterdim

II

sen benim gözlerime bakınca

üzerime yağdırırdı yorganlarını şubat

damarlarım ısınır, kanım terler, iliklerim yanardı

yaz şarkılar söyler, gökyüzü sarhoş olurdu

Ay taşardı testilerden,yıldız damlardı tenekelerden

sen benim gözlerime bakınca

açalırdı düğmeleri irislerimin o pürüzsüz, o muazzam, o dolgun aklı seyrederdim

III

sen benim ellerimi tutunca

yosunlar sarkardı gözlerimden, fıskıyelerden mercanlar fışkırırdı

seyyar kumsallar gelirdi şehre, yırtık saçlarımdan güneş girerdi, üşümezdi ince fikrim

sen benim ellerimi tutunca

yelken bezlerine denizyıldızları konardı

kahkahalar atardı çakıl taşları, vals yapardı gemiler

IV

sen benim saçlarıma dokununca

çengellerini çekerdi keneler, göğsümde ağrılar dinerdi, üzerime çiçekler düşerdi

sen benim saçlarıma dokununca

kan basardı ağaçları, kan basardı otları, dağların yüzüne renk gelirdi

halsizliği biterdi ırmakların, yorgunluğu geçerdi atların

ben o ırmaklara binip hep sana koşmak isterdim

ben o atlara atlayıp hep sana yüzmek isterdim