Gidenden Ne Kalır?

(bu gidişten intihara ramak kaldı)

son bir bakışı esirgemek için

kırpışan gözlerden ve

son dökülen sözcüklerden

bir "kendine iyi bak" kaldı

zembereği atmış hayatımızın

kırılmış çarkı,

"meğer ben sevmişim,

o hiç sevmemiş" makamından

biçimsiz bir şarkı kaldı

saçlarımıza hiç yakışmayan bir toka,

dibi delinmiş, adi cinsinden bir taka kaldı.

buzlu bardağını ıstırapla dolduran

bir yetmişlik vişne-vokta kaldı...

ayrılığın kanamakta olan yaralarımıza

yaptığı katkı,

boynumuza yılan soğukluyla dolanan

bir atkı kaldı.

buhran kokulu boş odalar,

ağzı çok bozuk aynalar,

insanın tek kendiyle çözebileceği

sorunlar kaldı.

bu gidişten var ya;

çok kişiliksiz,

adi/şerefsiz

bir yalnızlık kaldı...