Giderken

çatlamış dudakların fayında

bir yaralı türkü

ayrılık

kırılmış mızrabın

inleyen titrek soluğuyla

gitme diyen yar

gecenin renginde

gündüzün aydınlığı

yüzün

çöle düşen gölge

zemheride çöl sıcağı

sevdan

ruhun dehlizlerinde

yitik gülüşler

buruk tebessümlerde

sırıtan elem

tenine dokunamadım

ne gam

ruhuna pusu kurdum

yüreğini elledim

öptüm

kanattım

senden giderken.