Giderken Yaralarımın Kabuklarını Armağan Bırakıyorum

....giderken yaralarımın kabuklarını armağan bırakıyorum...yara açışlarını bir defa daha sorguya çek...

ben..

adı konmamış bir yetimdim sevdanda

halayık bir besleme çaldı sözlerimi ben lal kaldım

bin pare olmuş çaresizlime ırak düşler ekledin

ben düş yitikliklerde bir başıma kala kaldım

çocukluğumun topacında ne vursam çevrildi

köz düşse harabemden içeri yangın sanırdın

kış ortasında yalnızlığımı buzla donatırdın

ben..

sende memleketi işgal edilmiş bir mülteciydim

sevdana bin adım gelsem

casus sanırdın

aşkına dair şiir yazsam

beni terörist diyip coplanırdım

ben..

ekmeği kafir tandırlarda pişirilmiş dilenciydim gönlünde

ne zaman mendil açsam mabedinde

ağı sunardın

..ben giderken sana yaslarımı armağan bırakıyorum..kaç defa öldüğümü teneşirlerine sor..