Gidersen Ağlarım

tam da vaktinde

benimle beraber ağlıyor bulutlar

yokluğunun ilk saniyesini

gösterirken saatler

bıraktığın yerde

benimle beraber üşüyor sokaklar

tam da vaktinde

bir ölüm matemi çöküyor

son baharın üstüne

ardın sıra kanıyor gözlerim

sanki beni çağırıyor

toprağın bağrına çekilen yağmurlar

gidersen ağlarım demiştim ya

yalanmış meğer, gittin ölüyorum

kıldan ince, kılıçtan keskin

bir köprü üstünde

ateşe doğru yürürken

yokluğunun cehennemine düşüyorum...

22.12.11