Gidersin Ya

hani o meçhul dervişin peşinde takılıp o ıssız yola

cebimde hayalimin beş kuruşu

meteliksiz bir zamana yürür gibi aheste

rüzgar yalar tenin

en acı halini

kendi lehçende okursun

miadı dolmuş tüm ezgileri

dört yanını sarar

hüznün yanık düşleri

ağlarsın ya hani

kum kokar

bir de kül, şehrin çukurları

ve salınır çıplak ağaçta hamaklar

rüyalar perdelenir

dikenli tel misali

son solukta uyanırsın, öyle

öyle işte

figanı

hasretin böğründe yalın yorgunluğun

sıkıştırıp

göğsün iman tahtasına en müptezel öyküyü

gidersin ya

ardında tüm gözleri gömüp derince bir mezara

ve

o meçhul dervişin peşinde takılıp o ıssız yola

cebimde hayalimin beş kuruşu

meteliksiz bir zamana yürür gibi aheste

rüzgar yalar tenin

en acı halini