Gidiş O Gidiş

O gün sana

Bir şey demedim

Hiçbir şey diyemezdim

Sadece bir gün, vaktin gelmesini

Bir şeye öfkelenmeni

Ağzınla, “git” demeni bekledim

...

- Şimdi diyorum ki

Keşke, ama keşke

Bir elinde pipo

Bir elinde kahve fincanı

Seyiren gözlerin kitapta

Terliksiz ayakların telaşta

Ve o konuşkan susuşunla

“Git” demeseydin bana -

O gün ben sana

Kılavuzluk yaparcasına

Gururun taslağını anlatırcasına

Boğazımdaki düğümü yutarcasına:

“Peki, gidiyorum!” dedim

“Aşk; okumaların bol olsun!”

Arkama dönüp bakmadan

Hızlı adımlarla ilerlerken ben

Kapının gıcırdayan sesine karışan

İniltili sesini duydum:

“Ya dur...!

Nereye hemen?

Sen... ciddi misin?

Bi saniye dur, lütfen!

Konuşalım önce...

Ya ben... anlamıyorum gerçekten!” diyordun.

Ayaklarım çoktan hızlanmıştı:

Tükürdüğümü nasıl yalardım

Nasıl...?

Oysa

Kalbim durmadan

“Gitme, dur!” diyordu bana

"Dur dur..."

Durmadım durmadım

Son sınava yetişmek istercesine

G/ittim gittim gittim

İşte,

Gidiş o gidiş...

Bu çelişkili bekleyiş

Bu onarılmaz çöküş

Bu kül gibi savruluş

O z/amanın dayanılmaz hafifliğinden

Yadigar kaldı bana.

https://youtu.be/-WaBpScRGuo?si=j22Uc-M0tks7dNmT

H. Korkmaz

2018 Sthlm