Gidişlerin Ayrılığı / Limandan Ayrılan Gemi

Rüzgar gibi savruluyor hayatımızda

iyi ki var dediğimiz herşey

tüm olabildiğince

sanki bir an evvel

gitmeye hazır gemi gibi

demirlerini çekiyor

bize ait olan limanlardan

oysaki biz kıyılarımızı

durgun sahillere çevirmiştik

sırf gidilmesin

gidişler olmasın diye

ama en ufak bir esintide bile

oluşmadı mı tüm gidisler

ve her gidişte

dudaklardan çıkmadı mı

titrek sesli el vedalaşmaları.

Her geminin gelişine

sevincimiz gibi

gidişlere kırılmadık mı

ağlamadık mı sessizlik kıyılarımızda

bir son

bir yıkım

bir acı

bir keder sardı bizi

alevler içinde küllenen

yangın körük olmuş yüreğimizi.

Oysa ne ayrılıklar gerçekleşmişti

acının ağırlaştığı

Arzın yaşam diye görülen

ama ölümün serili olduğu yorgun yatağında

ne sevişler olmuştu kilitli kapılar ardında

saklı duran şehvet yorganlarında

sesler çınlatırken duvarları

aslında artık

duvarlarda şehvet yerine

figan dolu olacaktı

her gidişin soğuk geçecek olan

soluk taşlarında.

Ne aşk

ne sevgi

ne şehvet

ne de maviliklerle süslenmiş umutlar

her biri riyakar olan dillerin

birer süslü yalanlarından başka birşey olmayacak

ve yalanların en büyük gerçeği ise

her daim kıyıda köşede

saklı kalınması istenilen gözler olacak.

Mühürlenmiş tapınaklar gibi

eli kesik dualar gibi

dili tutulmuş aşık gibi

saklanılacak gerçekler

ve her gizemin ardında

bir duygu bulunacak

ve bulundukça anlaşılacak

gidişlerin sebepleri

anlaşıldıkça zaman geçmiş olacak

çoktan limandan ayrılan gemiler gibi

bir daha demir atılmayacak sahile

ya da körfeze.

İki bacak arası gibi görülen

üç harfli bir duygunun

- aşk - ın

aslında Tanrıdan bir miras bir hediye

bir öğüt olduğunu unutmuş olacak insan

anlayamayacak Tanrının ellerini

anlayamayacak bedenine üflenilen

ruhun gizemini

ne sır kalacak ortada

ne de sırların barındırdığı kelimeler

hepsi birer birer unutulup gidecek.

Oysa Cennetin sihirli anahtar kelimesini

hatırlasa Ademoğlu veyahut Havvakızları

kim bilir belkide

asıl Cenneti bulacak kalbi veren

Tanrının ruhunda

aşkın sevginin başlangıcı olduğunu

öğrenince görecek

insan kelimesindeki

derin manayı

ve her görüşünde yanakta duran

geçmişin derin izlerine tükürür gibi

tükürecek o an

gözlerden akan her bir damla yaş

aktıkça utanacak kızaracak yanaklar

geçmişin günahları içerisinde.

Günahlar gözlerin nurlarıyla

temizlenilmek istenilecek

lakin hiçbir duruluk

kirleneni unutturamayacak

diller öylesine lanet dolu olmuş olacak ki

sözler saracak tüm bedeni

ve sardıkça demir ağlar örülecek tenimizde

demir zaman geçtikçe paslanacak

kirletircesine tenimizi.