Gidişlerinden

Ne zaman çatmıştın kaşlarını

Bir akdeniz yaratır gibi köşelerde

Bir rüzgar gibi dinmeyen denizlerde

Bir uçurtma gibi sonsuza koşan maviliklerde

Ne zaman çatmıştın kaşlarını

Tam şurama oturtmuştun bakışlarını oysa

Teker teker dökmüştün süslerini

Bir kesmiştin ortadan ikiye umutlarımı

Bir kesmiştin ki rakılara meze

Bir kesmiştin ki geleceğe karanlık

Sevinmiştik oysa

Ne güzel sevinmiştik

Ben ve yalnızlığım

Ne güzel sevinmiştik gelişine

Gidişini de düşünmüştük

Her ilkbahar gibi

Öyle bir kırmızıydı ki gelişin

Dörtnalı avuçlamıştık ceviz kabuklarıyla

Heryere koşturmuştuk bira şişeleriyle

Özgürlüklere doğru koşturmuştuk kedileri

Gidince de hepsi bir bir söndü

Gece gibi,balıkçılar gibi,bir kaç kibrit gibi

Gidince hepsi teker teker söndü

Kırmızılığınla dolup taşan yerde

Ardında bıraktığın şeyler

İki hecenin arasını bile doldurmadı

Güneşsizlik boyuna.....