Gidiyorum

Beni bağlayan kimse kalmadı şu hayatta,

İsmini bile anmadığım o sokaklarda,

Her zaman ki gibi yalnızım ben

Her satırda seni andığım ve ağladığım

Gözlerine baktığımda duygulandığım

Bu şiiri san yazıyorum

Ben çoktan alıştım yokluğuna

Her ne kadar ağlasamda

Eğer birgün düşerse yolum oralara

Sanma sana gelirim

Gidiyorum ben geleceğin gemisine binip

Mazi limanına uğrama asla

Şunu unutma hasret nedir biliyorum

Yaşıyordum yokluğunu ama insan alışıyor isterse

Bu geminin kaptanı benim istediğim yere giderim

Sakın arma sorma beni

Ben yokluğuna çoktan alıştım

Düştüm ben yine çaresiz yanlızlığın yollarına

Ne o resimini isterim ne de kalan anılarını

Gidiyorum ben buralarda

Ama unutma ben seni hala

seviyorum..

(insan ne kadar unuttum desede

ne kadar alıştım dese hala seviyor bu gönül)