Gidiyorum Çocuk

Bu gece kır kalemi çocuk

Söndür (g)özünde ki ışığı

Kefenin omuzuna hele bir yaklaş

Yak içindeki doğmamış şiirleri

İroni düşüncelere kulak asma

Çocuksu yanınla ifşa et imgeleri

Tütün kağıdına sar ölü şiirleri

Yasını tut müzevir tümcelerin

Acının dozu

Körpe gözlerini işgal ederken

Dumanı damarlarında cirit atarken

İnadına zafer çığlığı olsun gülüşlerin...

Bu gece uyuma çocuk

Ölü şairleri an

Kalemsiz şiirlerine

Bir çizik daha ekle (utan)

Durma !

Gecenin tozlanmış siyahına

Bir fırçada sen savur

Yıldızları kaybolan bir kentin

Karanlık sokaklarını arala

İlk adımı sen at bu bataklığa

Kırık dökük harfleri sırtına al

Yamala küçücük ellerinle

Masallar yarat sübyan koğuşlara...

Bu gece sakın ağlama çocuk

Göz kapaklarına zincir vur

Kimsesiz sokaklara bir tekme at

Çıkar içinde ki mavi bulutları

Yüreğinde gizlediğin denizlere serp

Ki, gökkuşağı bile kıskansın

Sağlam bas ayaklarını / şairler gibi !

-Korkusuzca

-Kuralsızca

Kalemi bıraktım

Gidiyorum çocuk

Tüm şiirler sana emanet...

13.06.2014