Git Kal İkilemi

I.

Git/me kal demek nasip olmadı ardın sıra bakarken

Bir set dizip boğazıma yuttum sözlerimi

Daha dokunmamıştın oysa mayın döşeli tenime

Irzına geçilen satırların arasından söküp çıkardığım imge

Çentik atarak ardın sıra bakan gözlerimin retinasına, gittin

Namludan çıkmaya hazır mermi gözlerini gün ışımasında beni vurmaya diktin

II.

Ağlamaklı çocuk bakışıdır payıma düşen sen'i yitirirken

Eşkıya yüreğim dağlarına çekilir

Hasreti kanarak içer ardın sıra kalan adam gölgesinden

Bir ananın ağıt'ı kalır her kulakta seni çağıran

III.

/Bakir sevdalara düşen kan iki sevgilin gözyaşından ibarettir/

Elleri titreyerek bir şiire başlayan şairim ben cılız mısraların sahibi

Buradaydın şen şakrak türküler gibi, gittin bozlak söylüyor devinimin sahibi

Kırağı düştü dudaklarıma ver nefesini tandır ekmeği mübarekliğinde

Sus! Tek söz bile söyleme avuçlarının içinde hıçkırıklara boğulan gözlerime

Bırak kendi haline gözlerimin yoksul ayazını

IV.

Mazgallardan düşen gençliğim gibi düşme sende avuçlarımın arasından

Kal yeter ki sen, yeni vezinler yazarım gözünün titrekliğine ben

Kuduz bir it olup dalarım düşlerine gidersen

Giyotine gebe kalır gülüşlerim darmadağınık

Gözlerine helal, ellerine anafor artık tenim

V.

Ağlama, yakmasın tuzu gözyaşının yaramı

O koca, tıka basa doldurduğun valizine koy birkaç dize şiirimi de

Çıkar at en sevdiğim yeşil elbiseni bana kalsın yeşil yarınlarımla

Bizi ikiye bölen dönencede sustu

Konuşturma artık beni sesim sakalım gibi uzar sayfaların arasında

VI.

Gizsin, seni kendime bile anlatmıyorum

Git tamam özlesin seni yaralı yüreğim susuzluk kadar şiddetli

Nevruz ateşlerinde yüreğime sıçramış alazsın nasılsa

Bak hadi baldıran acısı gözlerin dağlansın tenime

Islak nemli bakışlarında haleler

VII.

Ben bozkır çocuğuyum tenim kurak bu yüzden al tenine ıslat

İşgalin henüz başladı gideli yarım saat

Götür beni de bu yorgun akşamlarından kentin, özlesin her zerremi

Ama bir kez daha bak eserine giderken Allahın aşkına

Git

-- = Kal

me

02.08.2008-Ağrı