Gitme Kal Diyemedim

Sen gittiğin gün gökyüzü ağladı

Hırçındı,bardaktan boşalıyordu

Sinirliydi rüzgar savuruyordu

Ağladım da,gitme kal diyemedim

Gördüm,gözlerinden yaş damlıyordu

Duydum,kalbin gitmek istemiyordu

Bildim,yalnızlık beni bekliyordu

Anladım da,gitme kal diyemedim

Sen gittin evin her köşesi sessiz

Başım öne eğik sanırsın dilsiz

Artık ne kadar yaşarım belirsiz

Üzüldüm de,gitme kal diyemedim

15-9-14