Gitmeliydim / Eylül

çekip gitmeliydim buralardan eylül gelmeden

devşirmeden üzerime hazan yapraklarını

ve çökmeden bir zindanın karanlığı

gözlerimde ayrılığın adı

hala sen

susmadan yüreğimde ağustos böceklerinin kemanı

bırakmadın

çok şey istemedim oysa

küçük bir çocuk kadardı umutlarım benim

yıldızlardan taç örecektim saçlarına

uyuyakalacaktım esmer dudağında

geceyse gece

acıysa; kasıt canıma

bir merhaba demeden sana gitmeliydim aslında

susturmadın

kesişmeden hayat çizgilerimiz

ve yanyana düşmeden gölgelerimiz

boynu bükük sokak lambası

ve kimsesiz kedi

uğurlarken serin dağlı memleketinden

s..tir çeker gibiydi her şey bana

ellerim bile ihanetti kendime

avuç içlerimdeki kör yazgıydı biliyorum elveda

dokunamadan ellerine ellerim

bir çay bardağının rujlu kenarında

gitmeliydim

söndüremedin

çekip gitmeliydim işte

çiçeklerin en güzel koktuğu

nisan haziran arası mesela

kelebeklerin kısa ama dolu bir yaşama doğduğu

kanaryaların penceremden hatırımı sorduğu

gitmeliydim senin bana kış olmadığın zaman

saklama gözlerini derinlere

bakma bana öyle

suçluymuşum gibi

ben değildim kalenin duvarlarını deviren arkasına saklandığın

sevgi ormanında ki fidanları ateşe veren ben hiç değildim

ben sadece

ayrılık denen katili öldürmek için

dönüşünü bekleyen..

ben sadece

ben sadece

aşktım...

gitmeliydim