Gittin, Ben Böyle Bir Gidiş Görmedim...

gittin...

ben böyle bir gidiş görmedim...

ne kadar da güzel gittin..

bu nasıl gitmek geri geldin...

bir ayrılığımız kalmadı artık,

sevmek zorunda da değildin...

şimdi hayranınım senin aşığın değil

şimdi sevdim seni sevgilin değil

ben böyle bir gidiş görmedim

böyle ne kadar da güzel gittin

canım ne güzel yandı

üstüme bir şehir düştü

sokaklarda yürüdüm

bedenim biraz üşümüştü

sigaramı ağır çektim

dumanı sis çöktürdü

gelmemeni bile bile

gidececeğini de bile bile

bilmekle hiç alakası yok

bilmece desem çocuklar ağlar be

bulmaca desem ben çözememişim be

oyun desem kelimelerden de sıkıldım be

gittin...

ben böyle bir gidiş görmedim

hiç unutmam

ne kadar da güzel gittin böyle

herşeye beş kala

yok beş dakika bile

bu nasıl gitmek böyle

artık bir hayranın da var senin unutma...

nasılda gittin ama..

farketmez ortası ve gelişin,

sonununu güzel bağlamalı bu şiirin

şiir gibi gittin

sokaklarda yürüdüm

üzerime şehir düştü

bedenim biraz üşümüştü

akllıma geldi gidişin yüzüm gülmüştü

acı hıçkırıklara güldüm

kahkalarla ağladım

ammada yalnızdım

ben güldüm başkaları bana güldü

anladım parmakla beni gösteriyorlardı

anladım artık hep yanındaydım

anladım geldiğini

bir gidiş bu kadar güzel olabilirdi ancak

öyle bir gidiş ki hiç akıl almayacak