Giuseppe'nin Yalnızlık Sonatı

(Giuseppe Verdi'nin son eseri olan "Falstaff" dillere destan, komik bir opera bestesiydi...)

hüsranla sonuçlanan bir konçertoydu yaz

son sonatta bitmişti, karanlık bir piyano devrilmişti üzerine

bahar klasiği, yalnızlık senfonisi geliyordu ardından

bir şiirin üzerine basa basa sonbaharına yaklaşıyordu rigoletto

üzerine basarak sıçrıyordu la traviata, eski bir aşktan diğerine

gecenin en karanlık yerine sessizlik düştü birden

kemanlar sustu, falstaff biti-verdi aniden

anladım ki bir notanın çaresizliğiydi

yeteri kadar hüzünlü, hüzünlü olduğu kadar da komik

çünkü giuseppe'nin son seslenişiydi çalan klasik