Gıyaben Sevdiler

Ölüler gibi sessizdiler

Mezar taşı gibi beklediler

Yumuk kirpiklerinde

Mavi desenledikleri umut

Göz bebekleri ile güneşi süzdüler

Üşüdüler...

Çığlıklarını yuttular bir yudumda

Geceyi rakı kadehinde değiştiler

Sarhoş sattılar anasını dünyanın

Tanrıya suskun küfrettiler

Tövbeyi düğümlediler

Günahı boncuk boncuk ipe dizdiler, tespihleştiler

Sabrı çektiler

Beş vakte doksan dokuz figan katıp,sessizleştiler

Kelimeleri tükettiler

Dilsizleştiler...

Onlar gıyaben sevdiler