Gizemli Yağmur...

Özünü yitirmiş dallar nasıl kurursa

Sapsarı olur protez ruhlu ağaçlar..

Kızıl yapraklar sarar bedenlerini hem kurtlar

Beklemeden sonbaharın serin geçişini

Tıpkı kanatları zayıflayan biçare

Geçer önümüzden sessizce bir tabut /masum nineler gibi .. !

Çamurlu bir vahadır artık gökyüzü

Gizemdir yağmur eteklerin de..

Şarkılardan biliriz yaban eller ne ola

Islak bir mavi okşar şiirlerimizi

Avuçlarında leylaklar sunar yeryüzü

Süsler hiç kıskanmadan kadim öykümüzü

Atarak denizlerin serin koyunlarına ellerini

Salkım saçak duygular dolanır boynumuza....

Ve yağmur düşer görünmez ufuklardan :

Seccadeyi andıran tarlalara döner ruhumuz.

Son kırlangıç da terk eder köyümüzü

Siyah gagalarında yemyeşil dua..!

Yüreğimizde bir alev olur büyür ; ateş renkli çiçeklerimiz..!

01/2007/istanbul