Göç Yolu

sürenini saf sanırsın can akarının

dökülür kuyusuna isli zaman saranının

çıkmaza çıkan yolda

avuntularınla umuda sarsanda

kirli bir akşamın sabahında

can siper etse de Azrail tokmağına

sitem zaaf bağışlar

beden kadranına

lakin kadavran

beyaz bir etaminde

yinelenen göç yollarında

ardından

ardına dökülecekler var sırada