Göçebe Ayaklar Çark Eder

ve gitmeliydim

elimde ceket belime bağlanmış yalnızlık

ardımda serseri kaldırımları bırakıp

döşemeliydim ayrılık taşlarını

hisseme kalanlar yalan

ayrılık bitince kırılırmış herşey

yer gök

ebedi parçalanırmış

giden kim olsa kaldı

yerde izler gölgeleri kovalar

sürüklenerek saçılırmış her yere anılar

çizermiş ezik ezik

ve gözler

hep aynı perdeyi gören gözler

son perdesi inermiş

yerde baş anılarda hüzün

ve bir eylül vakti bir seyyah

ardında adımlar bırakır dönermiş şehre

yeni roller çalarmış sahne denen deryadan

hemde en karasalında yaşarken anadolunun