Göçebe Sevda

Göçe alışıktır bizim sevdamız Sema

Okunmamış bir sayfada donar kaderimiz

Kimliği küfür kokulu çığlıklar sarar gecelerimi

Dünlerde kalan ne varsa

Gizemin ayazına yenik

Issız öpüşler açar

İncindiğim örselenmişlikler dudaklarımda

Üşümüş renklerimdir kaygılarımı ayakta tutan

Mağlubiyetlerin içine mevzilenmiştir

Maskeli mutluluklarım

Şiirlerimin kanı bulaşmasın diye avuçlarına

Her sevda biraz göçe alışıktır Sema

İçimde de göçer bir şeyler

Gecenin kirpiklerinde örülmüş

Yağmurlar emanet edilince

Kayıp şehirlerin tenhalıklarına

Ateşten bir hediye düşerken gönlüme

Karanlık peçesini örtünen kurbanlığım

Kendi melodisini çalmaya başlar

Ah Sema

Bir teselli soyunuyor

Hala ağlayan kaçışlarımın ürkmüş sesinde

Bilmez misin hem?

Her dilsiz sevda avaz avaz bağırır

İç çekişleriyle

Hadi şafağı söndür artık Sema

Bu cinnetten kurtulup

Dönüp saklanmalıyım çocukluğuma

Belki gözümün kesmediği uzaklıklar da boğulur

Bir gün nabızlarımda

Belki bir gün

Senin niyetine

Tufanlarımdan sızan kargaşalarımı da

Uyuturum kollarımda