Göçebeler

Elleriniz kadar serin olsa yürekler

Teniniz kadar berrak

Gözleriniz kadar bakabilse gözler

Ne kadar topraksanız

Bir o kadar da ıslak

Yüzünüz kadar yansa ciğerim

Çöker hayal mahsulü bütün umutlar

At sırtında bir isim kalır

Peynir kokusunda bir sonbahar

Köy burçlarından tütse de gelse

Bir şehir gösteren bir hokasar

Beden beden hasret heykeli

İnsanlar

Bir avuç yayla bırakılır sadrıma

Yeşillenir sahralar

Gözleri açılır körebelerin

Sevmeden, sevilmeden

Yüzleri güler mi göçebelerin?