Göçüp Gittik Sezsizce Kelebek Göz Kırparken

Yaşam savaşı için sağa sola çarparken

Ellerin arasında kalmıştım el çırparken

Biz asla hor görmedik kimseyi mimleyerek

Önce aynaya baktık kendimizi süzmeye

Biz varlığı güzelle hoşlukla imleyerek

Kabaran nefsimizi koyulduk hep ezmeye

Açılan bir kapıdan yollandığımız günden

Kapanıncaya kadar geçecek o sürede

Bilgiyle amel edip kaçındık boyna kinden

Verilen görevleri yaparken maksurede

Altımızda bir kilim uykusuz gece gündüz

Tavana yakın yerde küçük pencere, duvar

İnce işçilik yoktu lakin örülmüştü düz

Ne belliydi zamanı ne ustanın adı var

Deruni bir tefekkür ruha tesir ederken

Benlikteki etkiyi kim anlatır ne ile

Zihindeki vesvese nefsi esir ederken

Gerçeklerden kaçarız sudan bahane ile

Hayatta zor görmemiş eller bize kızarken

Ve o eller dünyada öfke ile azarken

/Göçüp gittik sessizce kelebek göz kırparken/