Göğün Beyaz Mavisi

çabuk soldu gelme

görme yosunun suda kıvranışını

bak demin geçti balıklar suyumuzdan

şimdi bu ıssızlık neyin nesi

sevdadır anlatılmaz kanar

dualara sıkışan sesleniş

ey ahalisi bol varlıklar

kimindir son nefesiniz

eğdi büktü dalgalar kendini

köpükler gelgitler ve konuşmalar

beni işitene soruyorum

sizi işittiğim gibi

gelin bir yalnızlığın içini doldurun

sevinsin ıslanmamış gölgelerimiz

alabildiğince ufka çarpan enginlik

neden kucaklayıp kaybetmiyorsunuz bu aşkın hasretini

geri gelin ve getirin

sizin varlığınızı yudumlayan besteler

şiirin dokunaklı kalbine batıyor

ve yatıyor orada uzunca yola

ikisinin arası için size biraz daha uç verdik

bakın bu göğün beyaz mavisi

bu da denizin yeşil dibi

yıkanmak ister misiniz kimseye görünmeden

korkularımızın teninde ala duygular

sarılırız bir birimize sonsuzluğun içinde

saklı bir sandal bulup kaçtı

biliyor bu durgunluğun bir felaketi var

yumdu göğsünü rüzgarlar

kavradı kabaca öyle

samimi bir yok oluş şarkısı söyleyerek.