Gök Demir

Gök demir

Yer bakır demekle olmaz

Asılmaz duvarlar örme yoluma

Uzattım ellerimi tutuver şimdi

Aşkımı gönlüne alıver şimdi.

Gönlüm,

Karlar içinde ateştir sanki

Yandıkça derinden derine işler,

Ne selam ne sabah gelmez ki senden.

Güzellik nazdır bilirim amma

Bu garibin dumanı başını almış

Aşkınla yanmış kavrulmuş kalmış.

Güzellik geçici sakın güvenme

Bak dün goncayken güllerin

Yarın hazan yelinde savrulur gider

Yaprağın sararır, kırılır dalın

Zamanla kaybolur, yel alır adın.

Uzaktan durup da seyreyle beni

Bu garip öylece durmaz yerinde

Toplanıp gidecek bir gün dünyadan

Zaman törpüler ömrü

Erir de erir

Sevgisi öyle ki kurşundan ağır.

Haydi gökyüzüm ol,

Gel hele durma.

Yalvardım yakardım,

Bir kere dinle.

Sözlerin ağır olmasın

Güzelce söyle.

Gök gibi üstüme

Rahmetinle gel

Bir gül ki sevinsin yaktığın yürek.

Hazanı bahara çevirensin sen

Gündüzüm güneşim,

Gönlümün eşi.

Yok değil, varlık olsun sözlerim,

Şu hayat dediğin bir kısa gölgelik,

İşte dönüyor dünya dünden bir eksik

Yarın yakın, bitmeden gel

Hasretlik çekilmiyor ey güzel.

Düşünmek bile istemen

Başka bir aşkı

Kerem bensem Aslı sen

Şirin sensen Ferhat ben.

Neden bir daha tekerrür etmesin tarih

İşte fırsat, dalgalanmış bir yürekle

Gelmişim kapına,

Yüz defa kovsan da

Dönmem sensiz asla

Bu hayat yoluna.

(Haziran 2010 İstanbul)