Gökler miydi Damlayı Yüreğinde Saklayan

Gökler miydi damlayı, yüreğinde saklayan

Gökler miydi şehidin, günahını aklayan...

Gökler miydi rüyaya, kan doğrandığı günde

İnsana rahmet olup, bir gül gibi koklayan...

Gözümü göğe dikip, baktığım bahar günü

Silip atmak nasipmiş, yürekte ki o hüznü...

Bir nihandı göklerde, bize dönen o gözler

Bir nihandı duygulu, yankılanan o sözler...

Göklerden gelen güçle, deli gibi sevmiştim

Ayağına kapanıp, dizlerimi kırmıştım...

Felsefe yapmıyorduk, göklerin üzerine

Yapışıp kalsın sevgi, mendilde ki terine...

Geçen tatlı günlere, kaldır da bak yüzünü

Yere sağlam basmışsın, çal sevgiyle sazını...

Bağrımıza taş basıp, gökler gibi ağlarız

Hainler karşısında, geçit vermez dağlarız...

Gök kubbe'yi çevirip, üstlerine yıkarız

Bir karış toprak için, milyon kurşun sıkarız...

Buluta kılıç çeken, güneşler yenilmezdi

Ruhlar daralsa bile, göklerden inilmezdi...

Gökten ne yağmıştı da, yerler kabul etmedi

Sevgileri yazmaya, kalem bile yetmedi...