Gökten Üç Elma Düştü

soğuk bir masal dinlediklerim

yine sensizliği içiyor bedenim

açılan her sayfada yanık izlerin

sözlerin söylediklerin söyleyemediklerin

okyanus denilen bir kuyunun

mürekkebi oluyor

kalemin bir solukta çekiyor koca ummanı

tüm rengiyle yazılıyor

ayrılığın fermanı

sen uykudasın

ben bir masal kuşuyum sanki

sırtıma yüklemişim bütün yükleri

yine de senin heybene dikmişim

gözlerimi

ver benim şiirlerimi...

demiştim sana koca şair

benim olan benimdir

niyetin varsa vermeye

o benim nasibimdir...

karanlığı kundakladım

öyküler anlatarak

kendim söyledim kendim dinledim

sonu mutlu bitsin istedim

beceremedim

çocuk ruhuma söz geçiremedim

ne var ki daha ben

biten hikayenin ardından

düşen üç elma göremedim

düşseydi birini sana verirdim...