Gökyüzünde Sevgiyi Uçursak
Korkunun ecele faydası yokken
Bu korku azameti niye/kime?
Kaybetmenin acizliği üstümde belkide
Adına sevgi koyduğum.
Yok yok!
Ben inanmışken aşk denen içimdeki bu duyguya
Adına aşk koyduysam
Sende inan.
Gecelerim hep uzun olduysa
Gündüzlere zil çaldırdıysam
Adı aşk olmalı.
Şimdi yanlızlığımdan beni alıp
sevgi deryasına bir uçurtma uçursan gözlerinde
Kuyruğuna beni taksan
Götürsen o sıcacık yüreğine.
Sarsa tüm sarmaşık güllerin
Koku saçıp
Solgun bahçemde
Tek tek açsa.
Tüm renkleri toplasan
Gönlümün pınar kenarlarında
Süslenen kuğulardan.
Gelinlik misali her yanı beyaza donatsan.
Yanaklarıma
Pembe öpücükler kondursan benek benek
Ve...
Seni düşünmekten,
Aşkından ağaran saç tellerime
Binlerce kelebek uçursan.
Yalan korkularımı söküp atıp içimden
Hep hikaye, roman sandığın
Yüreğimde köklü çınar gibi taşıdığım sevgime
Gerçekleri/doğruları okusan.
Demir alsa yüreğin sevgi denizimde.
Çekilse bulutlar gözlerimde
Geceme ay olsan,
Günüme güneş açsan.
Gün batımını seyretsek şafak vaktinde
Yıldız yıldız.
Kanım çoşsa dalga dalga
Tayfunlar zevk savursa kıyılarımıza.
Boncuk boncuk o gözlerin bana baksa.
Ah!
Bir yere konsa...!
''Küskün kuşun kanatları ''
Şimdi taşıyorken gururumu.
Gökyüzünde...
Hep güveni/sevgiyi uçursak.
Bana olan sevgin kelebek ömrü kadar kısa,
Göz alıcı değil...
Koza kadar kalıcı olsa.