Gökyüzüne Gülümse

Bu duvarlar, bu demirler,

Bir dünyayı içime hapsetmiş.

Zaman akmıyor burda,

Sadece anılar damlıyor taşlara.

Ama bilirim, rüzgâr nasıl eser,

Bilirim, yollar bir gün ayrılır,

Çünkü bu dünya, vedaların yurdudur,

Ve biz yalnız yürümeye yazgılıyız.

Güneş, bir yabancı gibi süzülür içeri,

Ama biliyorum, ışığı hâlâ benim,

Yıldızlar bana başka bakıyor burada,

Sanki özgürlüğün gözleriyle…

Gülümse…

Çünkü gülüşün bir sabah güneşidir,

Huzuru bulduğun bir yerin olsun daima,

Ve sakın ha, unutma gökyüzüne bakmayı.

Gökyüzü her zaman oradadır,

Kaybolduğunda seni bekleyen bir pusula gibi,

Ne kadar gidersen git,

Bulutların altında hep bir evin var.

Çünkü bu dünya, vedaların yurdudur,

Ve biz yalnız yürümeye yazgılıyız.

D.bakır 2021'