Gölgedeki Harmoni

Mavi gölgenin örtüsü altında kaybolanlar...

İzi silinenler, yankısı kalanlar.

Bir bakışta çekilen, bir gülüşte saklananlar...

Bu şiirim size.

Bildiğin her detayı tartan zihin;

Ruhun hatırladığı bir hatıra gibi,

Düşünde olmamışın gölgesi, olmuşcasına,

Seni arar ve korur.

Lambada titreyen alev gibi üşüme,

Yıllarca bir yalanla avun

Ama kendi gölgenin derinliğinde kaybolma!..

Bu hissiyatı tercüme etmelisin

Yoksa anlam bildirmeyen kulağa hoş gelen,

Soyunur küçük maviliklere.

Kalabalıklarda hayalleri süpürüp temizler

Ürkekliği kalır zan altında...

Şimdi dön bak kendine

Kaç gönülde iz bıraktın kim bilir?

Dünya koşturuyor iken dört nala,

Asalet ve duruluk pür telaş içinde.

Yaşam bir harmoni, gizlenir suyun ince şırıltısında.

Sonuçta bu umut mu, yoksa eksiklik mi?

Sıkışan kalpler biraz ferahlasın,

Günümüzün gürültüsünde biraz soluk alsın.