Gölgelerde Kaldım Hiç Söylenemedim !
Sürgün yedim ömrümce
Gönlüm çöktü delice
Bir yalnızlık gölgesiyle
Gölgelerde kaldım hiç söylenemedim !
Gün yüzümüymüş hiç görmedim
Mutlulukmuymuş hiç denk gelmedim
Sevgimiymiş hiç söyliyemedim
Gölgelerde kaldım hiç söylenemedim !
Sılaymış gurbetmiş hep özlemekle geçti
Hüzünmüş yağmurmuş hiç yüzümden eksilmedi
Parçalı bulutlu havalar hayatımı hiç terketmedi
Gölgelerde kaldım hiç söylenemedim !
Neden dedim hep ömrüm boyunca
Bitmeyen masallar dinledim kendi lisanımca
Gurbet kuşu oldum hep konamadım hiçbir omuza
Gölgelerde kaldım hiç söylenemedim !
Bal çiçeği hiç koklamadım
Serenatmış hiç kapıma uğratamadım
Bir umut peşinde yaralandımda kaldım
Gölgelerde kaldım hiç söylenemedim !
Sıcacık bir rüzgarmış hiç ısınmadım
Üşümekten hiç başımı kaldıramadım
Buğulu camlara hep isimler sıraladım
Gölgelerde kaldım hiç söylenemedim !
Gölgelerde kaldım hiç görünemedim ! 25 ARALIK 2010