Gölgeleri Aynalara Yüzün Diye Düşürdüm

elimi bıraksan bir an

yaz ayında olsa üşürdüm

kuş olup uçalı sevda bahçemden

özlemini yüzüme hüzün diye düşürdüm

dar vakitlerde gözlerini anımsadım

sağ çıktım karanlık sokaklardan

saçların hangi rüzgarda dağılır sevdiğim

gölgeleri aynalara yüzün diye düşürdüm

adım attığın yer bana memleketimdi

gidişin fırtınaydı en büyük felaketimdi

şimdi uzak yollarda atıyor kalbim

bekleyişleri ömrüme yazım diye düşürdüm