Gölgemle Fa Diyez Vals

(- prematüre bir çocuktu aşk

Büyüme resitali bez tellerinde

S’aklı kaldı-)

—/

Hüznümün kadrini

Bulut gözlerime emanet ettiler

Şakırdayan yağmur

Yıldırım hayranı

Gök üstüne..

—//

Açıp sığındığım

Ucuz keman resitali bir hüzündü

Bir çingenenin çöl ellerinde

Aşk meyi yerine balçıkla

Öpüşürmüşüm

Öyle yazılmış

Alnımın keder çizgisine

“ söz !” Dedim

H’isli aynadaki aksime

“Söz, artık çiğnemeyeceğim

Şakağındaki buz damarı senimi..”

-///

“ öfke “ dedi

İçimin sevgi dam,ârı

Oysa bilmezdi

İçimdeki öfkeyi

Ateşle kavurduğumu

Ömrün mavi iskelesinde

Hüznün yükünü ç’eken

İki hırçın dalga düştü

İçimin Deniz mevsimine

-/V

Kirli eller dua hatminde

Kuşluk vakti bir aksan

Dil altı çaprazında

Sırra kadim

Bir hat çığlığı

Büyük bir yemin kilidi

Isırılmış tuz üstüne

-V

Karanlık ne körpe bu akşam

Ne asi

Ne teslimiyet

Mağrur bir şarkı

Bilinmez bir frekanstan

Do minör akoru

Gölgemle fa diyez vals

Düşüne..