Gölgesiydik Ay Işığının

Ay ışığının gölgesinde salıncaktık;

Paslı demirlerin gıcırtısında

Sayardık yıldızları...

Birbirimize değemez,

Aynı yöne denk gelemez

Ama aynı dalda yaşardık...

Ay ışığının gölgesinde iki yapraktık;

Baharda filizlerimiz,

Güneşte yeşillerimiz,

Güzde sarılarımız karışırdı birbirine...

Aynı yönde esemez

Ama aynı zemheride çürürdük...

Ay ışığının gölgesinde iki kalptik;

Birbirini görür,

Birbirini diler,

Birbirinde solur

Ama asla karşılıklı gelemezdik...

Çapraz bir ateşin,

Yoksul mermilerinde sığınabildiğimiz kadar severdik...

Ay ışığının gölgesinde yalandık;

Hiç değmemiş ellerimiz,

Hiç görmemiş gözlerimiz,

Hiç bilmemiş yüreğimiz,

Yazılmamış çizgilerimizle

Hiçliğimize ağlardık...

Ay ışığının gölgesinde yaşardık;

Umutlarımız bebek,

Hayallerimiz çocuk,

Adımlarımız ergen,

Coşkun gençliğimiz,

İhtiyar kayıplarımızda dingin

Ama hep taze baharları dilerdik...

Ay ışığının gölgesiydik;

Saklanmış zamanların karaltısında

Anka Kuşu'na özenir,

Kaf Dağı'nın bulutlarında küllerimizi arardık...

Gölgesiydik ay ışığının;

Yorgunluğumuzu suskunluğumuzla besleyip

İlkyazları ömrümüzden çalardık...