Gölüme Gönülden Damlalar

Elemli gönüllerin yasını alan sular,

Gene hülyaya dalmış,hâlâ uykusuzdular.

İnci çakıl taşları,Rakseden ağaçları;

Râmetmişti enginlik,hülyalı yamaçları.

Dile getirmiş meltem,o güzel mavi gölü;

İçinde çağladığı kumsal bu dem bir ölü...

Rüzgârın tülden eli ,ürpertirken engini,

Eğirdir değiştirir yaslı günün rengini....

Göle hayran periler;Canada,Yeşilada,

Öyle doldu ki gönle bu uykusuz rüyada !

Nazlı nazlı dolarken gülümser sanki koya,

Ümit sunup çekilir,çizer binlerce oya.

Lâtafeti ezeli ,doyulmayan aşk gibi;

Dinmeyen şırıltılar,ebedi bir meşk gibi !

Engin hülyalı ve şen,bahar kokan bir alem;

Nasıl terketti beni sana koşunca elem.....

Memleketim için yıllar önce ,henüz sekizinci sınıfta iken yazmaya çalıştığım bu şiir elime geçince Şiir Kolik ailesiyle paylaşmak istedim.