Goncanın Uyanışı/Sükutu Ser

Kızıl goncaya düştü şavkı vurdu akşamın

Kimin derdiyle har od, şevki sardı yüreği

Gönülden düşen nağme, ahına havar sundu

Yaren yaktı çırayı, kandı sine aheste...

Güya pınar sevda pınarı,delikanlı suları

Devri zaman suları kirletti umutları

Yandı damla derdeste ezgide figan ağlar

Yürekte çağlar sevde, yurdu buldu siyahın

Deminde har dudağı, sızılı, yorgun, argın

Döküldü ifrit serden yaktı mısra berceste...

Dilek hançeri zerde, gerdana narı sundu,

Sevindi hain segah yürekte köze durdu..

Zar eyledi nagehan, harı döktü burgulu...

Nigar divane ki lal, sırdı kanı sevdanın

Bakışı ateş gülü, tacı ömürlük serde...

Mizanı kor eyledi,yalancı kudretlere

Işığını söndürdü sancı durağı derde...

Dedi gonca güneşe;

Söndür ışıklarını gözbebeğimde....