Gönlüm

Ezgilerde,şarkılarda,şiirlerde veda havası

Var...

Her anı sel olur bu yürekte,kalan kumuz

Gönlüm

Prangalarıma nakkaş ustalığında kalp

Çizerim

Solan güllerimizi derleyen bahçevanız

Gönlüm

Kapılarına kilit vurmak geliyor ayrılıkların

İçimden

Işığı sönmüş kalbi tutuşturmaya kandilimiz

Yetersiz gönlüm

Yüzümdekı çizgiler eski hatıraların kırıntıları

Ne de yakışıyor

Ne çok vurduk kendimizi sokaklara hayatın

Yordamıyla gönlüm

Bu gece bütün odaların ışıklarını söndürüp

Susalım mı Gönlüm