Gönlümde Seni Besliyorum
Şu fakirliğimle, gezinirken gezgin gibi
Eşelerken hayatı, bir maden bulmuş kadar
Sevinmiştim bulduğumda Aşkı
Fakir ruhumun umudu Reşat altını gibiydi
Sımsıkı tuttuğum avuçlarımda oksitlenecekti
Olsun rengi, hafif yeşile dönse de
O benimdi, şimdi dilençi gibi
Yastığımın altına koyduğum umudum
Yüreğimin karın tokluğu da olsa
El açıp dua diliyle bakıyorum, teşekkür için
Gözyaşlarıma katık ettim
Yastığımın altında ki sakladığım cevherin
Başını bekler gibi, ayrılamıyordum
Tavanım delikte olsa yağmurlarla uyansam da
Kazanımda pişen bir kuru lokmaysa da
Aşıma katık ettim
Karla uyanırım Sabahları
Üzerimi kaplamış barakanın açık kısmından düşenler
Üşüsem de, ellerimle gönül sobamda ısırtırım ikimizi
Geceleri yıldızlar sayılır çatıdan bakınca
İkimizin yerine dilek tutarım
Sonrada mum gibi yanan yüreğimi, adak adarım
Kırık kırtık topladığım
Kuş kırıntısı bir iki ekmeğimi bak kuşağızımla
Gönlümde beslerim seni