Gönlün Vuslatı

Mayası tutmayan sevdanın

İz düşümü yalanlarıyla

Koşu verdi gece gündüz

Amansız bir derde düşmüş misali

Gönül!

Gülmeyi unutturan

Zalimler arasında

Ağlamayı yalnızlıkla

Dost edinmiş

Gönül!

Güldürmeyecek

İsyan edeceğini bekleyenleri!

Sırtını dayadığı

El açtığı, yandığı

Yaradan'ı var!

Kimsesiz değil!

Gönül!