Gönül Çölüm

Hazan vurmuş yürek beyhude ömür

Hayatın en ıssız yollarındayım

Boynu bükük gönlüm rengimse kömür

Kabire girmeden kahırlardayım

Hülyalar aradım avunmak için

Günahın boynuma yar biçim biçim

Bir bilsen nasıldır şu sensiz içim

Vicdanın paslıymış yaranamadım

Günüm hep karanlık güneşim yasta

İblisler önüme tuzaklar kurmuş

Peş peşe yıkılan hayaller yasta

Gözümün ferine bezginlik vurmuş

Gölgeler yığıldı günler yığıldı

Rehbersiz gidilen yollar yığıldı

Ağyar eteşinden yükler yığıldı

Şu köhne canımı kaldıramadım

Benimle birlikte yar sende sürün

Aşk ile yan sende ateşe bürün

Saf tutunca iki yanında ölüm

Tek yatacağın yer şu gönül çölüm