Gönül Eşiği

/Hayallerin katili bendeğilim

Yarınların umuduna bile çaresizim/

Gün doğmadan neler doğar

Gün bile yarın doğacağını bilmesede

Kucaklar dünyayı sevgiyle

Isıtır yürekleri neşeyle

Varlığın şükrü bile

Yetirmez sonsuz merhamet sahibine

Dost ile sohbet

Götürür insanı insanca gönüllere

Sadece yürekte bir yer ayırmak sevenlere

En acısıda dostum dediğin birinin

Gönül evinin eşşiğinden kovulmak

Örselenmiş ruhunla kapıyı çalmadan

Ordan arkanı dönüp ayrılmak

Dostlara dost gibi vefalı muamele etmek temennisiyle

tüm hırpalanan yüreklere bu şiir

gönülleri yeşerten sevgi güneşinin batmaması dileğiyle