Gönül Galaksim

Bir göl kenarının kıyısında

Aşkı ararcasına yürüyorum

Deniz dalgaları boyumu aşıyor

Kayboluyorum

Onlarca,binlerce şimşek çakıyor

Kocaman bir yıldırım düşüyor yüreğime

Sensizlik sessizliğimi bastırıyor

Haykırıyorum adını bulutların gölgesine

Susuyor maviye bulanmış gökyüzü

Düşürüyor yıldızlarını teker teker

Ay ve güneş küskün

Aydınlığa hasretler

Evrenin kapısı aralandı

Meteorlar saldırıyor bedenime

Kara delik gibi yüreğim

Çekiyor hepsini içine

Aşkını arıyorum yine bu günlerde

Hayallerim şimşekleri susturacak güçte

Gökkuşağının yedi rengi kanlara bulanıyor

Ansızın bir meltem esiyor

Ruhumu sürüklüyor