Gönül Hissettiği Mevsimi Yaşar

Değişir takvimi uymaz gününe

Takılıp gidince aşkın peşine

Derdin mutluluğun girer rengine

Gönül hissettiği mevsimi yaşar

Vakitli vakitsiz cemreler düşer

Duygular sarhoştur meltemler eser

Kendinle barışır kendine küser

Gönül hissettiği mevsimi yaşar

Savurur götürür sevgi rüzgarı

Bir yaprak misali tüm arzuları

Ayrılık duygunun hazan zamanı

Gönül hissettiği mevsimi yaşar

Yağmurlar yağdırır gözler yaş olur

Coşarsa icine bahar doldurur

Bir gün aydınlıksa bir gün pusludur

Gönül hissettiği mevsimi yaşar

Başına buyruktur geçsede yaşın

Bittiği yerdedir aklın mantığın

Toz pembe yönüdür geçen hayatın

Gönül hissettiği mevsimi yaşar