Gönül İster ki Böyle Bitmesin

_bulutlar karanlık

yine bir cenk havası var nisan ayında

her yerde saçma sapan yazılar kâğıttan gemi

cephesiz sapatik siklonlarda uçuşan

envai çeşit yalan rüzgarlarında

bende ise avdan kaçan ceylan edası

_yoruldum

gökyüzündeki kutup güneşinden

halbuki cebimde ılık bir bahar havası var

nihayet bu şehir kapılarını açmaz oldu derken

kendimi çocuklar gibi şen hissederken

saymadım bu kaçıncı sırt yarası oldu

_vuruldum

beyaz buharların çiy olduğu tepelerin ardındaki çay bahçelerinde

fındık fiyatlarından bir haber gezerken

ne olurdu serin rüzgârlar gibi vursaydı bir bozlak havası şimdi yüzüme

böyle bitmeseydi bu bar havaları

artık geride kalsaydı bu kış masalları

_bir umut arıyorum,

alnından vurulmuş dizleri kırık bir tay gibi mahsun

hayret şimdi şehir ne kadar uzak

özlüyorum kamyoncu lokantasında bir bahar akşamını

yine çay bardağında bir kahve söylerken

_ey adalet

şimdi heveslerimin göç zamanı oldu

dalganın kumsalı öptüğü yerlerden umut

neden yayılmasın ovalarıma / dağlarıma / bozkırlarıma

gönül ister ki böyle bitmesin