Gönül Kırgını

Gün gelir ki anılar tokat olur yüzüne

Ayılırken düşlerden kaçar gönül kırgını

Ürpererek bakarsın içten içe sızına

Şu gönlünün elinden naçar gönül kırgını

Ne kalemler yazar da, nede okur gözleri

Su serper mi sanırsın anlam yüklü sözleri

Sessiz feryada başlar duvardaki sazları

İnleyen namelerden içer gönül kırgını

Çağlayanlar akarken murat alıp salınan

Kanadı kırık kuşa yuva olan dalınan

Fırtınalar estiren merhametsiz yelinen

Pareler bam telini saçar gönül kırgını

Rıhtımına yanaşır hüzün yüklü son gemi

Belki de umursarız ömrümüzün son demi

Bir demet karanfil al son nefeste gel emi

Eliyle kefenini biçer gönül kırgını