Gönül Küskünü

en yakınım en uzağım küstüler

neden bilmem nedensiz

sebeb desen yok sebebsiz

kısmetsizmiş im ben kısmetsiz

bu sahte dünyanın düzenine

selam vermem bana küsesine

kim el uzatıyor düşenine

nasipsizmiş im ben nasipsiz

el oluyor yüzüne baktığım

terk ediyor yürekten taptığım

çok oldu yalınız kaldığım

sahipsizmiş im ben sahipsiz

böyledir civeleğin halleri

gezer dolaşır yadelleri

gönül küskünü oldum

kimsesizmişim ben kimsesiz

develi köyü

pamukkale

denizli