Gönül Mabedimdeki Fırtına

Şekersiz çayımı aldım,

Bir de tatsız sigara yaktım,

Ve Yağmurun yağışını seyre daldım.

Gecenin bilmem kaçıydı?

Kaç olduğu umurumda değildi açıkçası.

Seyrettim öylece yağmurun yağışını.

Arada bir sessiz sessiz rüzgâr esiyordu

Gönül mabedindeki fırtınalarla dertleşiyordu

Ve gecenin karanlığı

Gözümün karalığıyla.

Toprak yağmurla bütünleşti,

Ben düşüncelerimle.

Gece güneşi özledi,

Ben de seni.

Gökler şimşeklerle haykırdı sevgisini

Bense usulca fısıldadım hislerimi.

Her yer sessiz,

Her yer karanlık.

Bir tek yıldızlar ışık saçıyor yeryüzüne,

Bir de umutlarım geleceğe.

Kaç saat oturdum bilmem orada,

Doyamadım toprağın kokusuna,

Bir de yağmurun yağışına.

Güzel bir sohbet,doyumsuz bir söyleşi tadında.