Gönül Verdim Sanki Bir Fransız’a

Bilemedim ben hasret geliyor kapımdan sıza sıza

İnsan bazen gönül veriyor ya böyle bir imansıza

Sazımın telinden nağmeleri dilimle söyleyemedim

Sanki bir Türk’e değil de gönül verdim bir Fransız’a

Fransız’a Fransız’a gönül verdim sanki bir Fransız’a

İnsan bazen gönül veriyor ya böyle bir imansıza

Soruyorlar neden gitti diye bana bende dedim

Gitme dedim kal yanımda yıkma beni diye inledim

Kapında kalır içeri girmem dedim dinletemedim

Sanki bir Türk’e değil de gönül verdim bir Fransız’a

Fransız’a Fransız’a gönül verdim sanki bir Fransız’a

İnsan bazen gönül veriyor ya böyle bir imansıza

Anlaşamadı dille gönüllerimiz tercüman gelseydi

Zaten aşk değil mi bir tercüman bunu bir bilseydi

Gönlüme girmese de dilencim ol bana ah deseydi

Sanki bir Türk’e değil de gönül verdim bir Fransız’a

Fransız’a Fransız’a gönül verdim sanki bir Fransız’a

İnsan bazen gönül veriyor ya böyle bir imansıza

Gülveren’im var git yoluna sen sabırla bu sana yeter

Gitmeseydi eğer halin bu halinden olurdu bin beter

Hak Mevla’m sever kulunu kötü günler elbet geçer

Sanki bir Türk’e değil de gönül verdim bir Fransız’a

Fransız’a Fransız’a gönül verdim sanki bir Fransız’a

İnsan bazen gönül veriyor ya böyle bir imansıza