Gönül Yağmuru Sevdam
hep dertleri içimize alırken
sonra
dermansız zamana k/aldık
of bu ne biçim yaşam
ifla olmaz yerde yaşadım
yalanım yok
inan
elimde kalem
bir gözümde küfür t/aşırken
diğer gözümde öfke b/ekledi
cep'lerim şan şekeri
herkesin isyanındayım
şimdi
hep yalan ilanı
açlığa kader sardılar
zülüm biter dediler
beterin beteri yağdırdılar
ata yadigarı toprağa
ayrılık ölüm kadar zor
yok sayılan
inkarın koynunda kalan soysuza
insafsızca hain ilan edilen canlar
infaz ve idamlar
yazılır tarihi ölüm fermanları
elbet
birgün onunda hesabı g/örülecek
tarih gerçeği yazacak
sevdamı okyanuslara yazdım
zaman dalgalara yayılır
vuslatı y/azdım d/ağlara
unut deme unutmam
içimde filizlen tomurcukların
sevda yangını
sen oldun yaşamın adı
hadi gel
yolların kar boran
gündüzü geceye karışan
sabahı seher yeli esti
sevdan yüreğime eser
sam rüzgarları gibi
taşlı yollara düşen sevda
gönül yağmuru yağınca
gel içimdeki alevi söndür
yangını yağmurunla
yoksa patlayacak volkan
dağlarımda yanan ateşi
belki söndürür
gül kokan yüreğime esensin
hasretini dağlara yollara b/ıraktım
dar günde acılar içinde
gürbet özlemine bıraktığın
her herde arar oldum
yağmurunla yağar s/elim
gönül yağmuru sevdamın
yaraları derin melhem sür
derdime derman ol
gülüm...
12 kasım *11*Kasım