Göreceli Ölüm

Ölüm öylesine soğuk öylesine ürkütücü ki

Fark edebiliyorum içimde can çekişen korkuyu

Korkunun ürperişini

Acıtıyor bir yanımı

Dayanmıyor gözlerim sabaha dek beklemekten

Ne zaman geleceğini bir bilsem

Ölmek

Kimi zaman yüzde bir ifade

Kimi zaman titreyen bir ses

Kan kokan bir hava

Boşluğa dalış

Sonra

Sonra ağlamaklı olmak

Düşünmek bazen çaresizi

Dermansıza derman olmak bazen

Ya da yürümek bomboş sokaklarda

Nereye gittiğini bilmeden

Sen hiç öldün mü ha

Hiç buz gibi oldun mu kor ateşte

Avuçlarını sıktın mı hiç açmamacasına

Ya dişlerin dişlerin kenetlendi mi birbirine

Arkanda bıraktın mı hiç gözyaşı

Ya o çığlıklar o haykırışlar çınlattı mı kulağını

Susma bir şeyler söyle

Anlat bir şeyler ne olur

Anlıyorum seni ölmek sence susmak

Susmak ve sadece dinlemek

Ama asla asla dinleme

Öl daha iyi ölmeden önce